نم نم بارون چشام گواه عشق پاکمه

مي خواهي كسي دوستت داشته باشد و اگر عاشقت باشد، احساس خوبي داري.
ولي آنچه كه نمي داني اين است كه ديگري فقط به اين دليل دوستت دارد كه مي خواهد تو عاشق او باشي. درست مانند اين است كه كسي براي صيد ماهي طعمه بگذارد:

او طمعه را براي خوراك دادن به ماهي پرتاب نمي كند، براي صيد ماهي پرتاب مي كند.

او نمي خواهد آن خوراك را به ماهي بدهد، او فقط براي اين چنين مي كند كه آن

ماهي را صيد كند.

تمام افرادي كه در اطرافتان مي بينيد كه عاشق هستند فقط طعمه مي اندازند تا

عشق به دست آورند.

براي مدتي طعمه را مي اندازند، تا وقتي كه آن ديگري شروع كند به اين احساس كه

امكان گرفتن عشق از اين شخص وجود دارد.

آنگاه او نيز قدري عشق نشان خواهد داد تا زماني كه به اين نتيجه برسند كه هردو

گدا هستند 

آنان اشتباهي اساسي مرتكب شده اند: هريك مي پنداشته كه ديگري پادشاه

است.

و به زمان خودش هريك تشخيص مي دهد كه هيچ عشقي از ديگري دريافت نمي كند،

آنگاه اصطكاك شروع مي شود.

براي همين است كه زندگي زناشويي به نظر جهنم مي آيد، زيرا همه ي شما

خواهان عشق هستيد،

ولي نمي دانيد چگونه عشق بدهيد. اين اساس تمام دعوا هاست. تا زماني كه چيزي كه من مي گويم اتفاق نيفتد، رابطه ي بين زن و شوهر هرگز هماهنگ نخواهد شد، مهم نيست كه چقدر آن را تنظيم كنيد و چه نوع ازدواجي داشته باشيد و مهم نيست كه قوانين اجتماعي چه بگويند.

تنها راه بهتر ساختن رابطه اين است كه درك كنيد عشق چيزي دادني است و نمي توان آن را درخواست كرد. .

عشق را فقط بايد داد و هرآنچه كه دريافت مي كني فقط يك بركت است، يك پاداش نيست.

و حتي اگر هيچ چيز دريافت نكني، هميشه خوشحال هستي كه قادر به دادن عشق بوده اي.

اگر زن و شوهر به جاي درخواست عشق شروع كنند به دادن عشق، زندگي مي تواند برايشان بهشت شود.

و دنيا چنان اسرارآميز است كه اگر آنان از خواستن عشق دست بردارند و بيشتر عشق بدهند،

عشق بيشتري دريافت خواهند كرد و اين راز را تجربه خواهد كرد.

هیچ کس تنهاییم را حس نکرد

وسعت ویرانیم را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من

گریه های پنهانیم را حس نکرد

آنکه با آغاز من مانوس نبود

لحظه های پایانیم را حس نکرد

در میان آشنایان هیچ کس

وسعت غریبیم را حس نکرد

هیچ کس نمیتونه به دلش یاد بده که نشکنه ولی من حداقل یادش دادم که وقتی شکست لبه

تیزش دست اونی که شکستش را نبره

پسرك عاشق دختر شده بود ، عاشق مهربوني هاش ، عاشق

 دوستت دارم هاش ، عاشق نامه هاش ، عاشق .... يه عشق پاك و

خالصانه از طرف پسر...اما يه روز دخترك بهش ميگه كه

برو ، ديگه نمي خوام باهام باشي...ميدوني ....تمام اينا يه فيلم

 بود. من عاشق پسري بودم اما

اون به من خيانت كرد و رفت ، منم براي اينكه تلافي كار اونو كنم با

 تو اين كارو كردم.

مي دونم پسر خوبي هستي و دوست داري كه من با تو باشم ولی

 همش فكرم پيش يكي ديگه

هستش؟؟؟....پسرك مبهوت و دلشكسته براي هميشه از پيش

دختر ميره!

 دخترك بعد از مدتی احساس كرد كه اگه

تو دنيا يك نيمه گمشده داشته باشه ، اون همين پسره....پس به

 سوی پسر میرود و خبری از او میگیرد..... خبر بدي

ميشنوه....پسرك ميگه كه بيماري كشنده اي داره و اونا نمي تونند

 با همدیگه دوباره دوست باشن و ازدواج

كنند....از اون به بعد كار دختر، فقط ميشه گريه كردن.....چند ماه بعد

 خبري

مي شنوه كه اونو ديونه مي كنه....هم اون پسری که دخترک دلشو

 شکسته بود

دروغ گفته بودکه بیماری دارد چون میخواست با دختر ديگه ای

ازدواج کند.

مهمتر چطور مي تونند دلي رو بشكنند.دل شكسته اي كه اگه آه بكشه خدا اون آه رو بدون جواب

طلاق هستند و ازهم متنفر شده اند....به نظر شما اينا عاشق بودند؟ همه ادعاي

ميلشون صحبتي بشه خودخواهي بهشون اجازه نميده كه به خاطر دل معشوق از

نسل من آتشفشان خفته در خاکستر خويش است
نسل من در آستان خفتن و مرگ است
نسل من باروت نم دار است
نسل من يک ناقص الخلقه ست
نسل من خسته ست
نسل من ديگر نميداند چه بايد کرد
نسل من هر جا که سايد دست, ريشه پوسيده ست
نسل من آوازهايش گم شده
نسل من آوازهاي نسل ديگر را مثال طوطي بي مغز مي خواند
نسل من در فاصل فرهنگ مي ميرد
نسل من آهش گريبان گير خود گشته
نسل من در تار و پود دفتر تاريخ قرباني ست
نسل من معتاد يک منجي ست
نسل من اي نسل من٫ موعود ما واهي ست
نسل من همزاد تنهايي ست
نسل من ميبيند اما ...
من نميدانم چرا اينگونه خاموش است
زيستن با مرگ يکسان است
نسل من در آستان نقطه اي اينگونه پاييده ست

وقتي میخوام کفش و لباس نو بخرم، در حالي که هنوز قبلي ها قابل استفاده اند و تو خيابون، زير بارون يه جوون ديگه که گاهي هم سن و سال منه داره با کفش پاره قدم ميزنه، فقط خودم رو نفرين ميکنم.

وقتي خانم های مثلا چادري زير چادر هر کوفت و زهر ماري تن ميکنن و يه دختري آرزوشه بتونه يکبار چادر سرش کنه تا بگه از نگاه تند هوس بازها متنفره، فقط اه میکشم.

وقتي شب عيد دست همه مردم شيريني ميبينم و تو تاريکي شب يه پسر 14 ساله داره از لاي زباله ها دنبال يه چيز کهنه ميگرده، به غفلت خودم لعنت ميفرستم.

وقتي ميبينم بچه اي به پدرش فحش ميده بابت اينکه اون روز به جاي ده هزار تومن، نه هزار تومن پول تو جيبي گرفته و مردي بعد از يک روز جون کندن فقط 3000 هزار تومن تونسته براي خودش و زنش و 2 تا بچه کسب کنه، دوست دارم آب بشم و برم تو زمين.

الان ميفهمم مولايمان علي عليه السلام تو چاه ميتونسته براي چه چيزهايي گريه کنه و با چه جراتي سر تو تنور آتش بکنه.

ميفهمم اما عمل نميکنم. عمل، عمل، عمل....

خدايا ما را از خواب غفلت نجات ده که آتش درونم را ديدم.

خدايا خود پرستي را از ما دور کن که در روشني روزت تو را گم کرده ايم.

خدايا وقتي نميتوانم حرف دلم را با دوستانم رک بگويم، تاسف ميخورم، خودت آگاهشان کن.

خدايا مگذار نفسم چراگاه شيطان شود، اگر چنين است جانم بستان که بار گناهم از اين سنگين تر نشود

بیا یه لحظه فکر کن تو مسافر این قطاری و تو همون مسافری هستی که سرشو از پنجره قطار بیرون اورده و داره آخرین لحظات بودنشو نگاه می کنه , خب اونموقع بزرگترین آرزوت چیه ؟ بزرگترین غصه ات چیه ؟ بزرگترین خواسته ت چیه ؟ چند تا کار ناتموم به ذهنت خطور می کنه که آرزو می کردی ای کاش تمومش کرده بودی ؟ چند تا آدم از جلوی چشمات می گذره که آرزو می کردی وقت بود تا یه جور دیگه نگاشون می کردی و یه طور دیگه دوسشون داشتی ؟ چند تا کار ناتموم , چند تا حرف نگفته , چند تا راه نرفته برات می مونه ؟

تو اومده بودی تا یه گوشه ای از این دنیا رو با اندیشه خودت , عشق خودت , حس خودت بسازی . اصلا ساختی ؟ خب چی ساختی ؟ یه جور ساختی که توی ذهن بقیه آدما بمونه ؟ اصلا خوب زندگی کردی ؟ آدما بیشتر خنده هاتو دیدن یا نه کارت این بود با احساساتت اونقدر ور بری که اشکشونو در بیاری ؟

بعد از رفتنت دل چند نفر برات تنگ می شه ؟ چند نفر می گن جاش خالیه ؟ چند نفر می گن کاش بیشتر پیش ما بود ؟

کاش هیچ وقت یادت نره توی دستای تو یه گنج بزرگ پر از لحظات ارزشمند بودنه که اگه تو بخوای و فقط اگه تو بخوای می تونه یه لحظه از اونا یه کاری با زندگیت بکنه که نه تنها آدمهای روی زمین که فرشته های آسمونم به حالت غبطه بخورن ...خب دیگه حالا یه نفس راحت بکش چون تو مسافر اون قطار نیستی اما معلوم هم نیست بیشتر از اونا وقت برای زندگی داشته باشی ... پس تا وقت هست زندگی کن وعاشق باش وعشق را به اطرافیانت هدیه  بده دوست من ...

روزی یک کشتی در طوفان شکستو غرق شد.فقط دو مردتوانستند به سوی جزیرهی کوچک وبی اب و علفی شنا کنند و نجات یابند. دونجات یافته دیدن که هیچکاری نمیتوانند بکنند با خود گفتند:بهتر است از خدا کمک بخاهیم.

دست به دعا شدند برای این که بیبینند دعای کدام بهتر مستجاب میشودبه گوشهای از جزیره رفتند.

نخست از خدا غذا خواستند فردای ان روز مرد اول درختی یافت و میوهای بر ان را خورد.و مرد دوم چیزی برای خوردن نداشت.

چند روز بعد مرد اول از خدا همسر و همدم خواست: فردا کشتی دیگری غرق شد و زنی نجات یافت و به مرد رسید.ولی در سمت دیگر مرد دوم هیچکس را نداشت.

مرد اول از خدا لباس و غذای بیشتری خواست:فردا به صورتی معجزه اسا تمام چیزهایی که خاسته بود به او رسید.ولی مرد دوم هنوز هیچ نداشت.

دست اخر مرد اول از خدا کشتی خواست تا او و همسرش را با خودببرد: فردا کشتیای امد ودر سمت اولنگر انداخت و مرد خواست بدون مرد دوم به همراه همسرش از جزیره برود.

پیش خود گفت: مرد دیگر حتما شایستگی نعمتهای الهی را ندارد چرا که در خواستهای او پاسخ داده نشد پس همینجا بماند بهتر است.

زمان حرکت کشتی ندایی از اسمان پرسید چرا همسفر خود را در جزیره رها می کنی؟

مرد پاسخ داد: این نعمتهایی که به دست اورده ام همه مال خودم است همه را خود در خوا ست کرده ام. درخواستهای او که پذیرفته نشد پس لیاقت این چیزها را ندارد.

نداامد و مرد را سرزنش کرد:اشتباه می کنی. زمانی که تنها خاسته او را اجابت کردم این نعمتها به تو رسید.

مرد با حیرت پرسید از تو چه خواست که باید مدیون او باشم؟

ازمن خواست که تمام خواسته های تو را اجابت کنم.

باید بدانیم که نعمت هایمان حاصل درخواستهای خود ما نیست بلکه نتیجه دعای دیگران برای ماست.

  اي کاشف موجوديت عشق...